تصاویر

سن وسال دارتر های شیرازی سیروس قهرمانی را به یاد می آورند: ترکیب غریبی از معرکه گیر سنتی و شخصیت آنتونی کویین در فیلم جاده، با چاشنی فیلم های تاریخی ایتالیایی و هالیوودی دهه ی پنجاه میلادی. در سال های آغازین دهه ی ۱۹۶۰ سیروس قهرمانی معرکه گیر یکه تاز شیراز بود. در کنار این معرکه ها «باغ وحش» کوچکش هم در شیراز کم طرفدار نبود. دیدن چند حیوان مُردنی در قفس هایی به غایت تنگ برای مردمی که به عمرشان «باغ وحش» ندیده بودند تفریحی متفاوت بود.

پارسال هنگامی که در اطراف خیابان زند قدم می زدم چشمم افتاد به ویترین مغازه ی عکاسی ای که تعدادی از عکس های او را به نمایش گذاشته بود. رفتم داخل و نسخه ی دیجیتال عکس هایی را که می فروخت خریدم. بعضی را با فوتوشاپ رنگ کرده بود (چه حیف!) و بعضی هنوز به همان شکل سیاه و سفید باقی مانده بودند. به هر حال از لطفشان کم نشده بود.

تصاویر سیروس قهرمانی برای من لحظه ای از تاریخ شیراز جدیدند. لحظه ای از دوران گذار از شکلی از زندگی به شکلی دیگر. گذاری که به نظرم هنوز تمام نشده است. بعضی چیزها در این تصاویر ناروشن اند: مثلا معلوم نیست به چه علت مامورین پلیس و جیپ های ارتش شاهنشاهی در معرکه ی سیروس قهرمانی شرکت کرده اند، و جام پیروزی به چه عنوان به این تنها شرکت کننده و تنها برنده ی مسابقه ی یک نفره اش داده شده است. مملکت گل و بلبل اسرار بسیاری در خود نهفته دارد که حلشان سال ها تحقیق و تفحص می برد.